ARTEX: Όταν ένας μέτριος χάκερ γίνεται χίλιοι – Στο κεντρικό δελτίο του Star

Τι είναι το ARTEX, γιατί με το AI ένας μέτριος χάκερ πολλαπλασιάζεται επί χίλια, και γιατί οι διακοπές αυτών των ημερών δεν είναι μόνο θέμα χάκερ. Τι είπα στο κεντρικό δελτίο του Star.

ARTEX: Όταν ένας μέτριος χάκερ γίνεται χίλιοι – Στο κεντρικό δελτίο του Star

Θυμάσαι τον μαθητή της τάξης που δεν διάβαζε ποτέ, αλλά κάθισε δίπλα στον πρώτο μαθητή στο διαγώνισμα; Ε, τώρα φαντάσου ότι ο πρώτος μαθητής δεν κουράζεται ποτέ, δεν τρώει, δεν κοιμάται και μπορεί να γράφει χίλια διαγωνίσματα ταυτόχρονα.

Αυτό είναι, με δυο λόγια, το ARTEX. Και γι’ αυτό βρέθηκα στις 19 Νοεμβρίου 2026 στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star, στο ρεπορτάζ για την κυβερνοεπίθεση στην Κομισιόν και τις επιθέσεις με «όπλο» την τεχνητή νοημοσύνη.

Αυτό που είπα στον αέρα, το ξαναλέω κι εδώ:

«Ένας μέτριος hacker, με το εργαλείο αυτό, μπορεί να πολλαπλασιάσει τον εαυτό του επί χίλιες, δύο χιλιάδες, τρεις χιλιάδες φορές. Ένας στόχος που κανονικά θα έπαιρνε από άνθρωπο 3-4 εβδομάδες, μπορεί να γίνει σε 3-4 ώρες.»

Ολόκληρο το δελτίο υπάρχει στο star.gr. Η δική μου παρέμβαση είναι περίπου στο 15:27.

Ο Μιχάλης Μίγγος στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star για το ARTEX και τους χάκερ με τεχνητή νοημοσύνη


Τι είναι επιτέλους αυτό το ARTEX;

Το ARTEX είναι ένα πρόγραμμα ανοιχτού κώδικα για penetration testing (δηλαδή «ελεγχόμενες επιθέσεις», όπου μια εταιρεία πληρώνει κάποιον να της επιτεθεί για να βρει τις τρύπες της πριν τις βρουν οι κακοί). Η διαφορά του από τα κλασικά εργαλεία: δεν το χειρίζεται άνθρωπος βήμα βήμα. Το «οδηγούν» AI agents, δηλαδή πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης που αποφασίζουν μόνοι τους τι θα κάνουν μετά.

Ανέβηκε στο GitHub τον Ιούλιο του 2026 και μέσα σε δέκα εβδομάδες είχε 1.500 με 2.000 «αστεράκια», δηλαδή ενδιαφέρον από την κοινότητα. Όταν άρχισε να εμφανίζεται σε επιθέσεις, ο δημιουργός του έκλεισε τον κώδικα. Πολύ αργά. Τα αντίγραφα και τα forks κυκλοφορούν ήδη ελεύθερα, όπως είπα και στο Star: είναι διαθέσιμο για κατέβασμα από οποιονδήποτε.

Η κονσόλα του, παρεμπιπτόντως, γράφει στα κινέζικα «κονσόλα αυτόνομου penetration testing». Αν την έχεις δει σε ρεπορτάζ, αυτό ήταν.

Στις 13 Νοεμβρίου το FBI έβγαλε επείγουσα ειδοποίηση (FLASH alert). Σύμφωνα με αυτήν, το ARTEX χρησιμοποιείται τουλάχιστον από τον Αύγουστο εναντίον οργανισμών σε τράπεζες, δημόσιο, άμυνα, ενέργεια, υγεία, τηλεπικοινωνίες και νομικές υπηρεσίες. Οι ερευνητές μέτρησαν πάνω από 1.600 κονσόλες ARTEX εκτεθειμένες στο internet, και αυτές είναι μόνο όσες φαίνονται.


Γιατί λέω «επί χίλια» και όχι «λίγο πιο γρήγορα»;

Γιατί μέχρι τώρα, το πιο ακριβό πράγμα σε μια επίθεση ήταν ο χρόνος του ανθρώπου.

Ο χάκερ έπρεπε να ψάξει τους στόχους, να σκανάρει, να δοκιμάσει, να αποτύχει, να ξαναδοκιμάσει, να βρει κωδικούς, να ανέβει σε δικαιώματα διαχειριστή. Όλα αυτά θέλουν εβδομάδες. Και, το σημαντικότερο, θέλουν γνώσεις. Ο μέτριος χάκερ κολλούσε κάπου στη μέση και πήγαινε στον επόμενο, ευκολότερο στόχο.

Τώρα; Το AI τον κάνει μαέστρο σε μια ορχήστρα από ασκούμενους που δεν κοιμούνται ποτέ. Δίνει έναν στόχο και οι πράκτορες κάνουν τα υπόλοιπα, παράλληλα, σε δεκάδες στόχους μαζί. Το FBI αναφέρει περιπτώσεις όπου φτάσανε σε προνομιακή πρόσβαση σε λιγότερο από τρεις ώρες. Και το κόστος; Σε καμπάνιες που μελετήθηκαν, η χρέωση των μοντέλων AI κυμάνθηκε από 145 έως 1.500 δολάρια. Λιγότερο από ένα καλό laptop.

Στο OPEN το είπα πιο απλά: κάποτε μια επίθεση ήθελε έναν άνθρωπο, τώρα το AI κάνει χίλιες ταυτόχρονα. Το ARTEX είναι το πρώτο εργαλείο που το κάνει αυτό πραγματικότητα για τον καθένα.

Και για να μην το αφήσουμε στη θεωρία, δες τι έχει ήδη γίνει:

Το ARTEX στο ρεπορτάζ του Star: εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης που πολλαπλασιάζει τις δυνατότητες των χάκερ

Στην Tictac, στα περιστατικά που χειριζόμαστε, βλέπουμε ήδη τη διαφορά στον ρυθμό. Ο χρόνος από την πρώτη είσοδο μέχρι την κρυπτογράφηση μικραίνει. Και όταν ο επιτιθέμενος κινείται σε ώρες, ο αμυνόμενος που ελέγχει τα logs «κάθε Δευτέρα» έχει ήδη χάσει.


Άρα για τα blackout αυτών των ημερών φταίει το ARTEX;

Εδώ θέλω να είμαι πολύ ξεκάθαρος, γιατί είδα πολλούς να βγάζουν βιαστικά συμπεράσματα.

Μεταξύ 12 και 17 Νοεμβρίου είδαμε ένα σερί από διακοπές: Microsoft 365, Workday, πτήσεις στις ΗΠΑ, JPMorgan Chase, Apple, ακόμα και το εσωτερικό δίκτυο της NSA. Στην Αμερική ο κόσμος άδειαζε τα ράφια στα σούπερ μάρκετ. Την ίδια μέρα το συζήτησα και στο «10 Παντού» του OPEN, στο άρθρο Μπλακ-άουτ ή κυβερνοεπιθέσεις; Τι αλλάζει το AI, όπου θα βρεις και το χρονολόγιο.

Μόνο που, μέχρι στιγμής, καμία από αυτές τις διακοπές δεν έχει συνδεθεί με το ARTEX. Το ίδιο το FBI είπε ότι δεν βλέπει σύνδεση. Και οι αιτίες που έχουν ανακοινωθεί είναι πολύ πιο… βαρετές:

Βλέπεις το κοινό μοτίβο; Αλλαγές. Αναβαθμίσεις. Patches.


Ο άλλος πρωταγωνιστής: ο χείμαρρος από CVEs

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν βοηθάει μόνο τους χάκερ να επιτίθενται. Βοηθάει και τους «καλούς» να βρίσκουν τρύπες, με ρυθμό που δεν έχουμε ξαναδεί. Κάθε τρύπα που βρίσκεται παίρνει έναν κωδικό CVE (Common Vulnerabilities and Exposures, δηλαδή ένα «δελτίο ταυτότητας» για κάθε γνωστή ευπάθεια). Και κάθε CVE θέλει patch, δηλαδή διόρθωση.

Μερικοί αριθμοί για να καταλάβεις την κλίμακα:

Άρα οι μεγάλες εταιρείες ζουν σήμερα κάτι σαν ανακαίνιση σπιτιού ενώ μένεις μέσα. Γκρεμίζεις τοίχο, μπαίνει ο υδραυλικός, έρχεται ο ηλεκτρολόγος, και κάπου ανάμεσα κόβεται το ρεύμα. Κανείς δεν σου έκανε επίθεση. Απλώς ήθελες να τα φτιάξεις όλα μαζί.

Υπήρξε και δημοσίευμα στις ΗΠΑ, με τρεις ανώνυμες πηγές, ότι στελέχη της Wall Street και της NSA είπαν στο Κογκρέσο πως οι διακοπές προήλθαν από προσπάθειες να διορθωθούν ευπάθειες που βρήκε το AI. Αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα και δεν θα το παρουσιάσω ως γεγονός. Ταιριάζει όμως με αυτό που βλέπουμε στην πράξη: η ταχύτητα των αλλαγών είναι από μόνη της ρίσκο.

Οπότε η εικόνα, όπως τη βλέπω, δεν είναι «οι χάκερ μάς έριξαν». Είναι δύο πράγματα μαζί: οι επιτιθέμενοι έγιναν πολύ πιο γρήγοροι και οι αμυνόμενοι μπαλώνουν με ρυθμό που τα συστήματά τους δεν σχεδιάστηκαν να αντέξουν.


Τι κάνω τώρα;

Αν έχεις επιχείρηση (και ειδικά αν δουλεύεις με προμηθευτές που έχουν πρόσβαση στα συστήματά σου):

  1. Κάνε patching, αλλά με σχέδιο. Πρώτα σε δοκιμαστικό περιβάλλον, μετά σταδιακά, και πάντα με δρόμο επιστροφής (rollback). Το «τα περνάμε όλα την Παρασκευή το βράδυ» δεν είναι στρατηγική.
  2. Ανακάλεσε τα παλιά κλειδιά και τις παλιές προσβάσεις. Η περίπτωση της Barracuda ξεκίνησε από ένα κλειδί που κανείς δεν θυμόταν. Κάνε απογραφή: ποιος συνεργάτης έχει πρόσβαση, πού και γιατί.
  3. Βάλε MFA παντού και έλεγξε τις συνδέσεις στα logs. Τις μέρες των διακοπών οι απατεώνες στέλνουν phishing του τύπου «επαναφέρετε τον λογαριασμό σας». Μην τσιμπήσεις.
  4. Μέτρα τον χρόνο αντίδρασής σου σε ώρες, όχι σε μέρες. Αν ο επιτιθέμενος χρειάζεται 3 ώρες και εσύ το καταλαβαίνεις σε 3 μέρες, ξέρεις ήδη ποιος κερδίζει. Εδώ βοηθάει μια υπηρεσία παρακολούθησης 24/7 (SOC/MDR).
  5. Έχε σχέδιο για όταν πέσει κάτι που δεν ελέγχεις. Αν αύριο πέσει το email, η τράπεζα ή το cloud σου για 24 ώρες, πώς δουλεύεις; Αντίγραφα ασφαλείας, εναλλακτικά κανάλια επικοινωνίας, λίγα μετρητά στο συρτάρι. Ναι, και για το σπίτι ισχύει.

Σκέψου λίγο: το ARTEX φτιάχτηκε για να προστατεύει εταιρείες. Το ίδιο εργαλείο, στα λάθος χέρια, τις χτυπάει. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή. Είναι πολλαπλασιαστής. Το ερώτημα είναι ποιανού τις δυνατότητες θα πολλαπλασιάσει πρώτα: του επιτιθέμενου ή τις δικές σου;


Σου άρεσε το άρθρο; Μοιράσου το με κάποιον που πρέπει να το διαβάσει. Τα σχόλιά σου είναι πάντα ευπρόσδεκτα!

Πηγές

← Όλα τα άρθρα 9 ερωτήσεις που μου κάνει ο κόσμος καθημερινά για τις κυβερνοεπιθέσεις →